Wizyta u lekarza homeopaty obejmuje kompleksowe badanie kliniczne oraz szczegółowy wywiad, podczas którego uwzględnia się nie tylko objawy choroby, ale także historię rodzinną pacjenta, jego nawyki i indywidualne cechy. Na tej podstawie dobierane jest zindywidualizowane leczenie.
Lekarz homeopata
Wywiadu udzieliła dr Amabile, lekarz pierwszego kontaktu z okolic Paryża.
Dlaczego zdecydowała się Pani zająć homeopatią?
Kilka lat temu moja córka, która miała wówczas pięć lat, chorowała na astmę. Nie byłam zadowolona z efektów leczenia konwencjonalnego, zwłaszcza że odczuwała po nim skutki uboczne. Trafiliśmy do lekarza homeopaty, a jego zupełnie inne podejście bardzo mnie przekonało. Równolegle, jako lekarzowi rodzinnemu, już wcześniej wydawało mi się dziwne przepisywanie tych samych leków pacjentom, którzy mieli różne objawy tej samej choroby. Udałam się więc na spotkanie informacyjne poświęcone homeopatii, gdzie uświadomiłam sobie, że ta metoda pozwoli mi zarówno lepiej dostosować się do objawów moich pacjentów, jak i znaleźć odpowiedź na osobiste pytania, które nasuwały mi się w pracy.
Jak została Pani lekarzem homeopatą?
Najpierw uzyskałam dyplom na Wydziale Medycyny w Lyonie, a ponadto posiadam międzyuczelniany dyplom z zakresu pediatrycznej opieki doraźnej. Następnie zdecydowałem się na kolejny krok, podejmując naukę w Centrum Nauczania i Rozwoju Homeopatii (CEDH), aby uzyskać dyplom z terapii homeopatycznej (DTH). Przez dwa lata, w ramach zajęć trwających trzy dni co sześć tygodni, studiowałam wraz z lekarzami homeopatami. Jestem zatem lekarzem ogólnym z dyplomem z homeopatii, uznawanym przez Izbę Lekarską.
W jaki sposób wpłynęło to na Pani codzienną konsultacje?
Konsultacja homeopatyczna to typowa konsultacja, jednak uwzględnia się w niej osobę w ujęciu całościowym. Oznacza to dość szczegółowy wywiad dotyczący historii pacjenta, począwszy od wczesnego dzieciństwa. Uwzględnia się również historię rodzinną. Zbierane są także informacje dotyczące funkcjonowania poszczególnych układów organizmu: laryngologicznego, sercowo-naczyniowego, oddechowego czy moczowego. Następnie zwraca się uwagę na tendencje behawioralne, które są istotne dla doboru odpowiednich leków homeopatycznych. W homeopatii lekarz nie przepisuje tego samego leczenia, jeśli pacjent ma skłonności depresyjne, denerwuje się przy najmniejszym hałasie lub najmniejszej niedogodności i potrzebuje samotności, czy też przeciwnie – jest radosny, wesoły, towarzyski, nadpobudliwy, impulsywny i zawsze jest mu gorąco. Można również wspomnieć o osobach nieśmiałych i wrażliwych, o tych, które potrzebują uznania innych, o osobach nadwrażliwych na wszystko, na otoczenie itp. Wszystkie te informacje pozwalają dobrać leczenie. Przeprowadza się również bardzo kompleksowe badanie kliniczne pacjenta: skóry, paznokci, jamy ustnej itp. Podczas gdy medycyna konwencjonalna skupia się przede wszystkim na chorobie, homeopatia koncentruje się na tym, w jaki sposób pacjent doświadcza i wyraża swoje dolegliwości. Takie indywidualne podejście ma umożliwić dobór leczenia najlepiej odpowiadającego potrzebom danej osoby.
Jak reaguje Pani na krytykę terapii homeopatycznej?
Myślę, że krytyka często wynika z niewiedzy lub utrwalonych uprzedzeń. Osoby sceptyczne powinny zobaczyć, jak w praktyce wygląda praca lekarza rodzinnego stosującego homeopatię. Moja praktyka opiera się przede wszystkim na homeopatii, jednak w przypadku niektórych schorzeń korzystam również z leków konwencjonalnych. Nie uważam, by te dwa podejścia wzajemnie się wykluczały. Wręcz przeciwnie - mogą się uzupełniać. Osobiście homeopatia pozwoliła mi na nowo odnaleźć satysfakcję z pracy lekarza rodzinnego. Miałam poczucie, że zbyt często stosuje się te same rozwiązania u różnych pacjentów, nie zawsze osiągając oczekiwane rezultaty.
Widząc, jak wielu Francuzów darzy nas zaufaniem, utwierdzam się w przekonaniu, że takie podejście odpowiada na potrzeby części pacjentów. Nie przychodzą oni wyłącznie po receptę. Oczekują wysłuchania, czasu i indywidualnego podejścia. Chcą także korzystać z leczenia, które postrzegają jako bezpieczne. Każdy człowiek jest inny, dlatego leczenie powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z homeopatii pozostaje osobistym wyborem pacjenta, który należy szanować.