Leki homeopatyczne produkowane są z surowców pochodzenia roślinnego, mineralnego (sole naturalne, związki chemiczne, metale) oraz zwierzęcego (m. in. jady węży, wydzieliny, całe owady).
Z substancji wyjściowych sporządzane są pranalewki, czyli skoncentrowane wyciągi wodno-alkoholowe. Wyciągi te powstają poprzez macerację surowca w mieszaninie wody i alkoholu. Substancje nierozpuszczalne są rozcierane z dodatkiem laktozy. Pranalewki są poddawane kolejnym dekoncentracjom, czyli wielokrotnemu rozcieńczaniu. Każdy kolejny tak przygotowany roztwór jest energicznie wstrząsany w aparacie zwanym dynamizatorem, a proces ten nazywa się „dynamizacją” i stanowi o specyfice wytwarzania leku homeopatycznego. Nie należy zatem utożsamiać homeopatii z ziołolecznictwem.
Leki homeopatyczne produkowane są w postaci granulek, tabletek, kropli oraz syropów i maści. Granulki i tabletki, będące mieszaniną sacharozy i laktozy, nasączone są substancją leczniczą w odpowiednim rozcieńczeniu homeopatycznym metodą impregnacji.
Każdy etap produkcji leku jest poddany kontroli, zgodnie z najwyższymi normami światowymi obowiązującymi w produkcji leków i spełnia wymagania GMP (Dobrej Praktyki Wytwarzania).
Wyróżniamy dwie grupy leków homeopatycznych:
leki jednoskładnikowe, czyli zawierające jeden składnik, oznaczone nazwą łacińską
leki wieloskładnikowe o zastrzeżonej przez producenta nazwie handlowej.
Nazwy leków jednoskładnikowych podaje się zgodnie z ich nomenklaturą łacińską. Na etykiecie leku znajdują się następujące informacje: łacińska nazwę substancji, z której został on sporządzony (na przykład Gelsemium, czyli jaśmin), liczba oznaczająca ilość rozcieńczeń i wstrząśnięć, jakim została poddana pranalewka oraz znak literowy informujący o metodzie przygotowania rozcieńczenia. Znak X lub D oznacza rozcieńczenie dziesiętne, znak C – rozcieńczenie setne. D1 oznacza, że substancja wyjściowa została rozcieńczona w stosunku 1 do 10 i poddana raz dynamizowaniu. 5 CH oznacza, że substancja wyjściowa została rozcieńczona pięć razy do jednej setnej (C) i poddana dynamizowaniu, zgodnie z metodą Hanhemanna (H), który stosował setne rozcieńczenia. Leki jednoskładnikowe są produkowane przez większość laboratoriów homeopatycznych.
Leki pojedyncze przepisuje lekarz homeopata biorąc pod uwagę objawy choroby, typowe dla jej obrazu klinicznego oraz objawy i odczucia indywidualne, właściwe dla danego pacjenta. Zaleca zatem lek niejako „na miarę”.
Leki złożone, wieloskładnikowe, sprzedawane są pod zastrzeżonymi przez producenta nazwami handlowymi. Mają one określone wskazania lecznicze i zawierają w swoim składzie pojedyncze leki homeopatyczne stosowane najczęściej w leczeniu różnych objawów i faz danego schorzenia. Leki te należą do grupy preparatów „OTC” („Over The Counter”) i mogą być sprzedawane bez recepty.